Tüm Aktiviteler

Kırklı yaşlara adım atmak, insanın hayatında her zaman sessiz bir dönüm noktasıdır. Gençliğin o bitmez tükenmez enerjisinin yerini, daha oturaklı ama bir o kadar da "bakım isteyen" bir dönemin aldığı yıllar... Benim için bu dönüm noktası, 42. yaş günümde doktorun ağzından dökülen o cümlelerle tam bir uyanışa dönüştü: Şeker hastalığı başlangıcı ve karaciğer yağlanması. Doğum günümde bir kutlama beklerken, bedenimin bana kestiği bu faturayla yüzleşmek sarsıcıydı. Yılların getirdiği hareketsizlik, belki biraz ihmal ve değişen metabolizmam, artık bana "dur ve bir şeyleri değiştir" diyordu. Karamsarlığa kapılmak en kolayıydı ama ben başka bir yolu, harekete geçmeyi seçtim. Her şeyin bir anda değişmeyeceğini biliyordum. En dipten, en temelden başlamam gerekiyordu: Yürüyüşler. İlk başlarda zor gelse de, adım attıkça açıldığımı hissettim. Ancak sadece yürümek bir süre sonra monotonlaşmaya başlamıştı; bana hem hareket ettirecek hem de içimdeki o çocuğu yeniden canlandıracak bir şeye ihtiyacım vardı. İşte tam bu noktada hayatıma scooter girdi. O emektar Oxelo Town 7XL ile attığım turlar, bana sadece fiziksel bir aktivite değil, aynı zamanda müthiş bir özgürlük hissi verdi. Rüzgarı yüzümde hissederken, İstanbul'un sahil yollarında süzülmek o "hastalık" psikolojisinden sıyrılmamı sağladı. Hareket etmek artık bir zorunluluk değil, günün en keyifli anı haline gelmişti. Scooter ile kazandığım kondisyon ve hareket alışkanlığı, beni asıl dönüm noktama, yani bisiklete hazırladı. Kendimi hazır hissettiğimde bir seviye daha atlama vakti gelmişti. Kron FD 2100 katlanır bisikletimle tanışmam, sağlık yolculuğumun en güçlü adımlarından biri oldu. Sadece pedal çevirmiyordum; bedeni dinlemeyi, nabzı takip etmeyi öğrenmiştim. Özellikle "Zone 2" (Bölge 2) düşük tempo nabız aralığında yaptığım o uzun sürüşler, hem karaciğerimdeki yağları yakmak hem de insülin direncimi kırmak için tam olarak ihtiyacım olan reçeteydi. Bugün geriye dönüp baktığımda, o 42. yaş gününün aslında bir son değil, muazzam bir başlangıç olduğunu görüyorum. Şeker hastalığı ve karaciğer yağlanması, beni korkutan canavarlar olmaktan çıkıp, beni kendime getiren rehberlere dönüştü. Önce yürüyüşle atılan adımlar, scooter ile hızlanan rüzgar ve en sonunda iki tekerlek üzerinde bulduğum denge... Kırkından sonra hayat bitmiyor; aksine, ona nasıl bakarsanız ve onun için ne kadar pedal çevirirseniz, size o kadar güzel yollar açıyor. Eğer siz de benzer bir teşhisle karşılaştıysanız, pes etmeyin. Sadece ilk adımı atın, belki bir yürüyüşle, belki bir scooter ile... Göreceksiniz ki, bedeniniz sizin ona uzattığınız bu zeytin dalını asla geri çevirmeyecek. Sekiz aylık bu sürecin sonunda tartıya çıktığımda giden 9 kiloyu görmek güzeldi ama asıl derin nefesi tahlil sonuçlarını elime alınca aldım. Şekerden ve karaciğer yağlanmasından eser kalmamıştı. Bedenim, ona verdiğim bu küçük emeğe fazlasıyla karşılık vermişti. Fakat bu iyileşme sürecinin bana miras bıraktığı tuhaf ve bir o kadar da güzel bir alışkanlık oldu: Kendi gücümle bir yerlere gitmenin verdiği o tatlı "kafein etkisi". Artık yürümeden, hareket etmeden duramaz hale gelmiştim. Zamanla yürüyüşler ve kısa mesafeler yetmemeye başladı; bari mesafe uzasın dedim. Scooter ile yollara düşüp toplamda 100 kilometreyi devirdim. Tek seferde en fazla 16 kilometre yapabilmiştim. Benim için fena sayılmazdı ama insan bir kere o hareket etme zevkini alınca, bu kadarı kesmemeye başlıyor. Daha uzağa, daha rahat nasıl giderim diye düşünürken kendimi bisikletin selesinde buldum. Başlangıçta her şey deneme yanılmaydı. İlk gün hevesle 6 kilometre, ikinci gün biraz daha zorlayıp 10 kilometre sürdüm. Fakat işin sadece pedal çevirmek olmadığını anlamam uzun sürmedi. Oturup epeyce okuma yapmaya başladım; "Bu işin doğrusu nedir, en verimli sürüş teknikleri nelerdir, bedeni yormadan nasıl mesafe katedilir?" diye araştırdım. Öğrendiklerimi yolda uygulamaya başladığımda, bisikletle tanışmamın henüz 6. gününde kendimi 52 kilometre pedallamış halde buldum. Açıkçası, bedenin doğru teknikle yönlendirildiğinde bu kadar kısa sürede neler yapabildiğine en çok ben şaşırdım. İşte bu yüzden, bu başlık altında devasa başarı hikayeleri anlatmak yerine, kendi halimde bir günlük tutmaya karar verdim. Her turumda yollarda neler yaşadığımı, o okuduğum makalelerden neler öğrenip uyguladığımı, hatalarımı ve doğrularımı buradan paylaşacağım. Belki benim gibi kırkından sonra sağlığıyla yüzleşip "Nereden başlasam?" diyen birilerine ufak da olsa bir faydası dokunur.

Onları ben sevmiyom arka makam koltuğunda güzel oldu. Kızımda kullanır.

Direksiyona takılanı yok muydu, Arka koltuğa geçmek zor iş

An itibari ile Arabayı almak için aldığım krediyi kapattım. Kredi kartı da biriken tüm tamir ücretlerinide kapattım. Şu an tamamen borçsuz faizsiz kredisiz araba oldu. Bu gün itibari ile benim için en güzel araba oldu. Dert yok tasa yok. Sadece benzini koyup gideceksin. Vay bee .

Hayırlı olsun

Geçmiş olsun, döşemeyi sökmeden olmaz sanırım. Geçen yıl Mitsubishi L200'de aynı problemden çok yaşadım. Hatta döşemeyi söküp açtıktan sonra bu sefer de kilit tutmaz oldu, kapı kapanmıyordu. Daha kötü olmuştu yani anlayacağınız. Kilit mekanizması parçası da çok bulamamıştık, eğer parça bulunabiliyorsa siz veya direkt bir usta ile değişimi düşünmenizi öneririm. (Benim yaşadığım senaryoyu yaşamamanız için)

Yağ yakan araç deli gidiyor ama. Hele arada yağ kurumundan kendine segman da yapıyor mis.

Sana uygun motosiklet üretildi mi ondan dahi emin değilim ki ben abi. Şimdi 90 model 6 silindirli honda cbf atar

Acaba o da 10 saatte 1 litre yağ eksiltiyor muydu

O kadar detaylı pek düşünmüyorum, kullanırken de özel bir özen göstermiyorum. Makul seviyede kullanarak tadını çıkarmaya çalışıyorum diyelim. Menzil olarak 350-400km arası görüyorum şuan için. Havalar ısındı, daha fazlası olur mu bakacağız

özetin de özetini alsak? alınırmı alınmazmı teknik açıdan. yoksa güzel araba. uçak motoru yapıyordu adamlar dünyanın gerisi buhar lokomotifi kulanırken

mat siyah alıp parlak kapma yaptırsak?

Vay arkadaş, kimilerinin hayali,kimilerinin git gel motoru ... Kapitalizm işte...

Merhaba arkadaşlar. Makyajsız Sedan sol arka kapı 1 senedir açılmıyor. Kilidin altındaki parça heralde çok kötü takılı kaldı. Elektrik mptoruyla da dönmüyor içerden de olmuyor. Kapı döşemesini sökmeden bunu nasıl açabilirim. Tornavidayı büküp sokmaya çalıştım ama yapamadım hatta ince tornavida koptu daha sonrasında

Bu TOGG yüzünden yakında tüm kullanıcılar bir Servet Aydın olup kendi derdine kendi derman olacak

Yanıyor sonuçta. 2000 model escort her halukarda yakacak. dizelden pek farklı bir sonuç olmaz bence çevre için. saçma sapan katkılar da yok. Yapılacak her müdahalenin çevresel etkisi bence daha çok olur. Yani dediğim "yakabiliyorsa" sorun yok. Yakamayıp bujiye bulaşmaya başlıyorsa artık sonu gelmiş oluyor.

Kaplıcaya götüreceksen beni de götür

Öüüfff

Aksesuarım geldii. İş akışım arttığı ve mobil fon üzerinden takip ve idaresi zor olduğu için loptopa geçtim. Onuda arabada kullanmak için bu masayı aldım. Zaten İnterneti iş hattından çekiyorum. şu an için büyük rahatlık. Artık forumdada daha iyi gezecem.

Bi kaplıcaya falan götür

Marka yeni kurulduğundan bu tespitleriniz çok doğru sevgili yapay zeka, Ancak, bu tespitleri, TOGG zaten düşünüyor ve ARGE çalışması şeklinde yapıyor ve gün geçtikçe daha da yenilenerek hızlı adımlarla yolunda ilerliyor, Marka ilgi rağbet ve talep gördükçe de daha da geliştirecektir diye düşünüyoruz. Zira yanılmıyorsam BMW firması kurulduktan ancak 10 yıl sonra kara geçebilmiş, kendini geliştirebilmiş diye duymuştum.

Bozuk değil abisi yaşlı yaşlı. Anca kendine geliyo

Bak bagajı da bozukmuş, araba bozuk madem sat kurtul; 350001 veririz.

Çevre de sizinle aynı fikirde mi hocam?

kurtarmaz dedikya arkadaş, naapak adam gibi makina yok arkadaş, harleyide para verip almam aslında beni kendine çeken makina yok gibi, ktm 1390 u ver bana anında satmazsam adam değilim, sıfır çekicilik benim için, forzaya biniyoruz işte, git gel motoru, ama gerçekte tamam diyeceğim işte bu diyeceğim bana uyan model tek tük, birtek t120-R nine gibileri biraz ve eski Hondalar daha doğrusu Japonlar hoşuma gidiyor, eskiler yani, yenilerde yok gibi arkadaş, Honda 2027 de getirirse birşeyler bakıciiz, yoksa motormu motor, ruh yok bana göre, belkide fazla eski kafalıyım, olsun eski daha güzeldi... seç şunlardan o zaman, bunların hiçbiri bana göre değil bu arada, hadi AT biraz diyim, size gelir...